شب تار ،شب بیدار،شب سرشار است....می گویند هر 8سال یکبار بدن ما کلا عوض می شود درست مثل رودخانه ای که آب از یک سو وارد واز سوی دیگر خارج می شود،در عرض 8 سال سلولهای دیگری جای سلول های سابق را گرفته اند پس دیگر این کالبد ما همانی که بود نیست روحمان چطور؟ من فکر میکنم همین اتفاق برای روح هم می افتد اما در بازه زمانی طولانی تر مثلا ده سال...اگر خوب فکر کنیم میبینیم ما همان آدم ده سال قبل نیستیم خیلی از علایق و سلایقمان تغییر کرده اندمثلا در ده سالگی شاید بزرگترین آرزویمان داشتن یک دوچرخه بود و در بیست سالگی قبولی دانشگاه یا رسیدن به محبوبی که دوستش داشتیم اما

این مطلب را ده سال پیش نوشتم اما ادامه ندادم امروز به یادش افتادم و بازنویسی کردم شاید به زودی تمامش کنم من و آقا فیض اله دو سال بود که همکار بودیم. شرکت ما تعداد زیادی پرسنل داشت که اکثرا کارگر بودند.روز اولی که او را دیدم زیاد به دلم ننشست. پیرمردی بود با موهای سفید وچهره ای خشن. دستهای زمختی داشت که حکایت از کار یدی فراوان می کردوچشم های ریز،دهان بی دندان ،گونه های پهن ،بینی بزرگ ،قد کوتاه وجثه ای لاغراندام او خیلی معمولی بود. مثل ده ها کارگر دیگر که در شرکت مشغول به کار بودند با اینهمه چیزی در او بود که او را از دیگران متمایز می کرد؛یک جور